Na een lange enerverende reis door gansch Azië ben ik in de afgelopen week op vrijdag weer in mijn eigen flatje gearriveerd. Om eerlijk te zijn ben ik daar toch wel een beetje blij om. In het weekend een beetje kunnen bijkomen van de lange reizen en wat bezoek mogen ontvangen. Tevens mocht ik m’n gigantisch zware koffer uitpakken en m’n torenhoge stapel post wegwerken. Tsja … er kleven toch nog nadeeltjes aan zo’n verblijf in het buitenland.
Zondag fris en vrolijk ter kerke getogen en in de avond weer mogen pingelen in ‘t Boveneind.
Eigenlijk een heel normaal leven, en dat is toch wel bijzonder in mijn geval.

Vandaag begon mijn werkend bestaan in Nederland weer, maar werkzaamheden hier zijn toch wel een beetje een domper na al die mooie en akelige ervaringen in het buitenland. Dus m’n eerste werkdag kon omschreven worden als lang en saai (of komt dat doordat het een maandag was?).
Daar kwam natuurlijk nog bij dat mijn zekerheid omtrent het verkrijgen eens nieuws contracts zeer verre zij. Komende zondag loopt mijn contract af en ik heb absoluut geen enkele zekerheid of ik kan blijven via het uitzendbureau of wat dan ook.
Dus, ik ben druk aan het solliciteren en hoop dat daar wat uitkomt.

De laatste werkdag in Qatar zit erop, en werkelijk alles ging hier goed. Naja, bijna alles dan … want de software van de scanner had er een handje van om elk uur zichzelf af te sluiten. En zondagmorgen leek het even fout te gaan, toen bleek dat er een username en een wachtwoord nodig waren voor de software van de scanner, maar gelukkig heb ik die heel snel gekregen, zodat ik zondag kon beginnen met scannen.
Waarlijk, het waren heerlijke documenten. Waar China een hel was, moet ik Pakistan nu wel omschrijven als het vagevuur en Qatar als de hemel.
Ik heb maar 3 dagen nodig gehad om 1000 documenten te scannen. China had 5 dagen nodig voor hetzelfde aantal documenten op een snellere scanner. Wat dat betreft heb ik genoten van m´n werk hier. 40 tot 50 dossiers per uur scannen en dat terwijl het zo gemakkelijk gaat. Ergens wel jammer dat het werk er hier alweer op zit. Aan de andere kant … morgen weer naar Nederland (ik land om half 11 ´s avonds op Schiphol).

Zaterdag lekker een middagje genoten van het weer (hoewel het niet zo helder was als een dag eerder, want er zat toen een hoop zand in de lucht, wat dat betreft is Qatar één grote zandbak), maar nog steeds mooie foto´s kunnen maken.
Eerst genoten van een 5 km lange wandeling over de ´Al Corniche Street´ een soort boulevard van Schevingen, maar dan met mooier weer (en zonder strand, maar wel bij de zee). Veel foto´s gemaakt van de gebouwen, waaronder het paleis van de Emir van Qatar en van een prachtig parkje. Tevens van de zee uiteraard.
Na deze heerlijke wandeling besloot ik nog nutteloos te gaan winkelen in een gigantische shoppingmall met een nagebouwd Venetië binnenin (inclusief gracht met gondels). Dat overdrijven ook een vak is, dat blijkt hier dus wel weer. Bij alles heb je het gevoel dat je in een Italiaanse stad bent, en dat niet alleen, zelfs het gevoel dat je buiten bent, want het plafond was helemaal in ´luchtstijl´ beschilderd. Paar leuke houten bakjes gekocht, staat leuk in de vensterbank. Zodat ik ook uit Qatar een souvenir heb.

M´n koffer begint aardig zwaar te worden, maar gelukkig kan ik die vrijdag weer uitpakken als ik weer thuis ben. Tsja, en dan zit mijn wereldreis van een kleine 5 maanden er toch echt op…

Op de valreep toch nog maar een logje over Pakistan, want ja … een laatste pechgevalletje wil ik toch niet onvermeld laten.
Ik mocht op de “Allah-vergeten” tijd m´n bed uit na pak en beet 4,5 uur slaap (toch nog aardig gedaan eigenlijk). Half 3 is toch geen tijd om op te staan? Ik had m´n wekker op de `minnaretten-blertoeter-stand´ moeten zetten en aan de andere kant van de kamer omdat ik anders m´n bed niet uit kon komen.
Sta ik om 3 uur netjes bij de balie om uit te checken (had er een half uur voor uitgetrokken) … blijkt dat de rekening van de overnachtingen nog niet betaald is, of ik daar even 1600 euro voor neer wil tellen.

Ammehoela! Das niet mijn pakkie an! Dat betaalt de baas (de rest ook, maar dan in een later stadium). Maar het moest wel betaald worden, anders mocht ik niet weg. Dus ze moesten perse mijn bankpasjes (ook de geblokkeerde) gebruiken om te zien of het ging lukken … maar tuurlijk niet, dat had ik al gezegd. Mieke gebeld, die nam niet op. Reisbureau gebeld: “Nee, er is geen boeking, dus wij kunnen u niet helpen.”  Dianne gebeld: kan ik in elk geval m´n ei kwijt.
Na veel gemiep en gezeur en gemopper (ik had hoogstens 350 euro cash in m´n koffer voor noodgevallen, dus die aangeboden als voorschot) … na veel gemiep kwamen ze bij mijn persoonlijke gegevens een credit card nummer tegen … van m´n baas. Mooi, dat is ook opgelost, maar het heeft me wel een uur gekost om uit te checken.
Dus in racetempo naar het vliegveld (nog nooit zo bang geweest in een auto).

Op het vliegveld aangekomen ging alles van een leien dakje. M´n koffer met 10 kilo overgewicht mocht zonder extra charge mee. Degene die me begeleidde op het vliegveld is bekend bij alle security mensen, dus ik hoefde niets uit te pakken in de controle, kon gewoon overal doorlopen zonder moeite. Paspoortcontrole …. geen probleem! Bagage scannen … geen probleem! 5 minuten na aankomst op het vliegveld stond ik bij de gate. Ik kreeg overal voorrang. Over luxe gesproken …

Aan de andere kant: als ik dit geweten had, was ik langer blijven liggen.

De aankomst in Doha (Qatar) was ook niet geheel vlekkeloos, want m´n koffertje met o.a. die 300 euro was ineens foetsie. Maar Arabieren nemen zo´n beetje complete kamelen mee in hun handbagage, zodat er geen ruimte meer was voor mijn koffer, dus die had een stewardess ergens heel goed opgeborgen onder een hoop spullen van de vliegmaatschappij.

Aangekomen in het hotel even de spullen uitgepakt en vervolgens uitgerust en wat bijgeslapen in de ochtend. Vervolgens gaan lunchen met Jacqueline, die ook nog even heb mogen zien/spreken/horen/voelen/ruiken …
Lekker gezellig bijgekletst over alles en heb haar naar het vliegveld gebracht (was ik er voor de 2e keer vandaag).
Daarna meteen maar even een authentiek Qatarsch marktje bezocht en er de tijd voor genomen: schade … 2 t-shirts en 3 (in Nederland niet te betalen) geurtjes. Totale prijs: Iets minder dan 100 euro. Valt mee, voor Calvin Klein, Burberry en Davidoff bij elkaar …
Gelijk ook maar even foto´s gemaakt. Er staat ook nog een foto bij van Pakistan, met de contactpersoon, de nabereidgroep en mij. Op die foto v.l.n.r. Fehmeena, Moomal, Bilal, Jac. & Christopher.

De laatste Pakkishtansche Party. Het werk zit erop. De scanner en computer zijn weer ingepakt en de output verzonden. Blij dat het werk er weer op zit, maar aan de andere kant vind ik het toch wel jammer. De groep en de contactpersoon waren erg leuk en we hebben vandaag als groep nog even gelunchd, op mijn kosten. *ahum*
Nog even een paar fotootjes gemaakt (waaronder van de groep nabereiders, de voorbereiders waren vrijdag al weg en daar heb ik helaas geen foto van, maar een deel van die groep bleef om te controleren en na te bereiden (met die laatste groep was de lunch ook).

Output maken viel vanmorgen niet helemaal mee. Er bleek 1 batch van gisteren niet geprocessed te zijn, dus opnieuw proberen. Hmm … Index Error. Valt dus geen output van te maken, Jacqueline maar eens bellen, misschien dat zij een oplossing heeft, maar dat had ze niet. Gewacht, en Remco maar gebeld, die gaf als tip dat ik het gewoon maar zo naar Nederland moest sturen, dan zou hij het wel kunnen oplossen, want dat had hij met de boel van Jacqueline uit Hong Kong ook gedaan, zij had dezelfde foutmelding als ik.
Nou, ik ben benieuwd.

Vanavond in het holst der nacht m´n nest weer uit, want er moest zo nodig een vlucht om 6 uur ´s morgens geregeld worden, dus nu moet ik op een “Allah-vergeten” tijd op het vliegveld zijn … om 4 uur ´s ochtends. Vlucht van 3 uur naar Qatar, dus ben om 7 uur locale tijd in Qatar. Heb ik in elk geval nog even tijd om Jacqueline te zien, die morgen weer naar India vertrekt.
Hopelijk zit het in Qatar een beetje mee, dan kan ik volgende week vrijdag weer naar Nederland (geen idee waar het ligt, maar dat zien we dan wel weer…)

Zaterdagmorgen bij binnenkomst op het werk zag ik een werkelijk prachtig beeld. Twee grote kisten waren voor mij bezorgd (soort Sinterklaas, maar dan met grotere cadeaus). Waarlijk, mijn scanner en pc waren er. Dus meteen de boedel naar de benodigde plaats gerold en opengemaakt.
WUHELLUP!
Weer een revolutie? Of een Amerikaans bombardement? Wat is er in hemelsnaam met die scanner gebeurd?
Bij het openen van de kist waar de scanner in vervoerd wordt vallen er eerst een stuk of 3 losse stukken uit. Een zogenaamde puzzelscanner? Om me op te vrolijken na alle ellende van de week ervoor? Nieuwe manier van PBMS om nutteloze werknemers aan de slag te houden?
Nee, van de kast van de scanner waren verschillende stukken afgebroken, dus de binnenkant was mooi zichtbaar (heel handig met alle stof hier). Ach ende Wee!
Goed, eerst de boel aangesloten om te zien of het nog werkte … en warempel, het werkte (gelukkig, toch nog iets goeds).
Echter, de vreugde was (zoals wel vaker voorkomt in verre oorden) van korte duur. De scanner crashte en met een rood lampje.

“$%_&_)&_(’_(I)%_U($”!#$#”$%$%_%_(&()%&_&#$%&”#$%R$ … gecensureerde gedachten

Alle mogelijke Chinese fratsen uitgehaald om het ding weer aan de praat te krijgen (niet te doen). Jacqueline gebeld, maar ook die had geen oplossing, dus Ruud maar z´n nest uit bellen (niet gelukt). Uurtje verder geknutseld aan het ding om te zien of het ging werken, maar helaas. Om half 1 (half 9 NL) vond ik het tijd om Ruud uit z´n nest te bellen en een oplossing te vragen. Echter, ook hij had die niet, maar wel een telefoonnummer van iemand van Kodak. Goed, die man z´n bed uit gebeld. Het probleem uitgelegd, en hij wist gelukkig een oplossing. Het was de klep van de scanner, waarmee ik de scanner kan openen om het van binnen schoon te maken: blijkbaar heeft het ding een dusdanige klap gehad dat de klep niet optimaal meer functioneert. Probleem opgelost! Ik kon weer scannen.
Helaas wel weer een paar uurtjes verloren, dus dat zou maandag en dinsdag overwerken worden (bij deze vandaag ook gedaan).
Op één probleempje (rood lampje weer) na ging alles goed vandaag. Bijna 200 dossiers verwerkt. Blij zat.
Hierbij nog enige foto´s van de scanner en de rotzooi … de schade lijkt erger dan het is volgens mij.