Op de drempel van een nieuwe maand, toch nog even een logje over de afgelopen dagen.

Eerlijk gezegd heb ik niet zo heel erg veel beleefd. In het weekend was ik wederom naar m’n ouders gegaan (dat begint inmiddels ook weer een normaal gebeuren te worden). Op vrijdagavond ben ik bij Bas geweest. Die had ik ook al meer dan een jaar niet gezien, en dat werd wel weer tijd. Veel bijgepraat, en uiteindelijk was het half 1 toen ik nog eens wegging geloof ik. Tsja, gezelligheid kent geen tijd.

Op zaterdagmiddag mijn moeder geholpen met haar werk. Dat ik niks gewend ben, dat bleek wel weer uit het feit dat ik na heel veel scheuren van oude facturen e.d. ik een grote blaar op mijn linker wijsvinger had. Gelukkig was die een dag later ook weer verdwenen. In de avondlijke uren nog even geoefend op het orgel voor de diensten van zondag.

De zondag was zoals gewoonlijk een dag om ter kerke te gaan, en verder weinig uit te spoken. Het komende weekend zal waarschijnlijk niet veel verandering daarin brengen.

Maandag en dinsdag waren rustige dagen thuis. Stiekem zat ik een beetje te genieten van het idee dat het de laatste maandag en dinsdag waren van het ziek thuiszitten. M’n zomervakantie heeft inmiddels wel lang genoeg geduurd. Komende week begint een nieuwe periode op de universiteit, en ik ga voor het laatste half jaar weer aan de studie. Vanaf september een baan zoeken, om de deeltijdversie van mijn studie te kunnen bekostigen. Wie kent er iemand of iets dat nog een theoloog kan gebruiken voor zo’n 24 uur in de week?

Dat bloggen mag wel weer 2 weken. Ik kreeg al klachten dat er niet geblogd werd door mij. Nou, bij deze, een log. Echter zal ik nog wel even wat inhoud geven aan dit geschrevene.

Niet dat er heel veel bijzonders te melden is, want ik ben een weekend bij mijn ouders geweest, en die weekenden zien er altijd zo ongeveer hetzelfde uit.

Namelijk: een treinreis op vrijdag. En de treinreis van afgelopen vrijdag had weinig vermeldenswaardigheden, want ik had gewoon 10 minuten vertraging met de Arrivatrein van Groningen naar Scheemda, en dat is normaal. Geen vertraging bij de NS gehad deze keer.

De zaterdagmorgen heb ik maar gebruikt om uit te slapen. Maar goed, wanneer doe ik dat niet als ik bij mijn ouders ben? Vervolgens de eerste helft van de middag maar op bed gelegen en niks gedaan. De tweede helft (ja, een derde helft lijkt me ook schier onmogelijk) ben ik naar Delfzijl gegaan. Ik werd gevraagd om wat te komen drinken in ‘t Lokaal (een drinkgelegenheid aan het Molenbergplein). Gelukkig werd daar fatsoenlijk bier geschonken, en wel Hertog Jan (daar ga ik vaker heen … en niet alleen voor het bier ghegheghe). Vervolgens nog 3 kwartier rondgehangen in het centrum en in de haven. Ben ik eindelijk eens een hangjongere geweest.

Zaterdagavond heb ik een uurtje geoefend op het orgel in de GKv in Delfzijl voor de dienst van zondagmiddag aldaar, en voor de dienst in de Baptistengemeente in Delfzijl.

De zondag werd doorgebracht zoals ik immer een zondag placht door te brengen: orgelspelend en ter kerke gaand. Weinig bijzonderheden beleefd verder

De preek in de morgendienst ging over de bruiloft te Kana, en waarin een extra aandacht besteed werd aan Maria …

De preek in de middagdienst was mijns inziens iets leerzamer, want het ging over het schuilen bij de Allerhoogste (Psalm 91). We staan onder Gods bescherming, maar dat betekent nog niet dat alles dan ook meteen goedgaat in ons leven.

Het komende weekend hang ik ook weer rond in het hoge noorden. Mocht er iets bijzonders te vermelden zijn, dan zal dat uiteraard gezegd worden. Verder mogen jullie hopen op een bijzondere week voor me, want dan staat er eerder een logje op het programma.

Ik kan het niet laten toch even een log te schrijven over het orgel van de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) in Delfzijl. Het begint een gewoonte te worden om logs te plaatsen over de orgels die ik regelmatig bespeel.

Het orgel van van de GKv in Delfzijl is in 1970 voor deze kerk gebouwd door Pels & Van Leeuwen uit Alkmaar (tegenwoordig gevestigd in ’s Hertogenbosch). Het is een éénklaviers orgel met een 4′ basis.

Het orgel heeft 5 registers voor het manuaal, en wel:

• Roerfluit 8′ (bas en discant)
• Prestant 4′ (bas en discant)
• Gedekt Fluit 4′ (bas en discant)
• Octaaf 2′ (bas en discant)
• Mixtuur IV (bas en discant)

Voor het pedaal is er een subbas 16′. Tevens is er een koppeling pedaal-manuaal.

Voor het eerst in ongeveer 3 jaar heb ik weer eens een bioscoopzaal van binnen gezien. En wel voor de film ‘The Nativity Story.’ Deze film gaat over de geboorte van Jezus.

Ik ben samen met Rob gegaan, die me voor de film uitnodigde. De laatste keer in de bioscoop was met de film ‘The Passion of the Christ,’ dus het werd wel weer eens tijd een film te zien. Erg druk was het niet in Ede, maar de film was wel de moeite waard. Natuurlijk is de film op behoorlijk wat punten aardig geromantiseerd, maar ja … je moet toch op een bepaalde manier kijkers trekken.

Het grootste gedeelte van de film wordt wel de Bijbelse lijn vastgehouden, en Maria wordt niet te ‘heilig’ neergezet, maar gewoon als een pubermeid die met graankorrels naar jongens gooit … Jozef daarentegen wordt wel min of meer als een softie afgebeeld. Er waren natuurlijk wel dingen die Bijbels niet klopten, zo stond de ingang van de tempel niet op het oosten, en bij het offer dat Zacharias bracht werden er niet hele volksstammen opgetrommeld, en Elisabeth stond gewoon in de voorhof waar het brandofferaltaar ook stond. Maar ach, dat zijn maar kleinigheden. Grote theologische onjuistheden heb ik niet echt kunnen ontdekken.

Een bepaalde noot van humor was ook in de film ingebouwd, en die werd vooral door de 3 wijzen (Melchior, Kaspar en Balthasar) opgevoerd. Bijvoorbeeld bij de vraag hoelang men reeds onderweg was. Namelijk:
Wijze 1: “Hoelang zijn we al onderweg?”
Wijze 2: “104 dagen.”
Wijze 1: “Hoelang zit je al te klagen dat deze onderneming zinloos is?”
Wijze 2: “105 dagen. Ik reken morgen ook alvast mee.”

Spanning en sensatie alom bij koning Herodes, die vooraf de Schriften al kenden, en ook graag voor waar hield wat de profeten voorzegd hadden. De volkstelling kwam hem dan ook goed uit, want zo kon hij alle mannen die op weg waren naar Bethlehem controleren om te zien of de mogelijke Messias er ook tussen zat. En waarlijk, ook hier was humor te vinden: Jozef werd gefouilleerd, maar de soldaten zeiden: “Nee, deze man kan de Messias onmogelijk zijn.”
Herodes hield rekening met een volwassen man als Messias. Zowaar, hij stikte haast in zijn eten toen de wijzen over een kind begonnen. Daar had hij geen rekening mee gehouden.

De muziek was natuurlijk kerstmuziek, en het inleidende muziekje werd in het Latijn gezongen: Veni, veni, Immanuel (ofwel: O kom, o kom, Immanuel).

Al met al vond ik het wel een leuke film. Jammer dat weinigen aanwezig waren in de zaal. Dus mocht er voor jullie nog een kans liggen de film te zien. Ik raad het aan, maar ga vooral niet als een pietlut met je Bijbel, dat is de gansche Heilige Schrift … erbij zitten, want dan zit je niet bepaald vrolijk.