Een anekdote over hoe stoned ik kan zijn:

Tijdens het gebruik van Ibuprofen 600mg (alleen verkrijgbaar op recept) raak ik nog wel eens in een rare trance. Vooral aan het einde van de dag, als ik reeds 3 zakjes gehad heb. Bij de eerste keer van het gebruik van dat medicijn had ik Henk Jan en Inge op bezoek (zal in 2003 geweest zijn). Ik had thee en koffie gezet, en HJ en I reeds voorzien van drank en koek. En ik begon inmiddels mijn eigen mok te vullen met koffie. Alleen, de medicijnen begonnen te werken, en ik werd dus zeer versufd, en bleef maar koffie schenken. Niet wetende dat de kan nog halfvol was, en ik maar één mok ter beschikking had. Na enkele momenten hoorde ik wat druppen, en in mijn versufdheid vroeg ik af wat er nou te druppen viel, maar bij drup-drup is er iets toch niet in de haak. Echter, het kwaad was reeds geschied. De halve koffiekan had ik reeds in de mok geschonken, met als gevolg dat het hele aanrecht onder de koffie zat, en de besteklade daar lag ook een plas koffie in. Door Inge en Henk Jan vervolgens in de stoel gezet met de order dat ik niks meer mocht doen …

Afgelopen donderdag … ik begon wat last te krijgen van een voortand, maar ach, dat heb ik wel vaker, dus dat gaat wel weer over. Echter op vrijdagmiddag had ik er nog last van, en het werd toch steeds erger. Van vrijdag op zaterdag amper geslapen, dus op zaterdagmorgen de tandarts gebeld voor een spoedafspraak. De goede man Dr. Zachariasse maakte een foto, en zei dat er een grote ontsteking zat. Daar kon hij dus niks aan doen. Zou teveel tijd kosten. Het enige wat gedaan kon worden was mij een antibioticakuur geven, en pijnstillers.

Dus … met een vriend naar de apotheek in het ziekenhuis in Ede. En wat krijg ik voor pijnstillers? Ibuprofen 600mg … m’n grote vriend. Ik ben sinds zaterdag weer erg versufd, zeer slaperig, en absoluut niet bij de tijd. Gisteren wel gemerkt met het orgelspelen in de GKv. Soms viel ik bijna in slaap.

Komende vrijdag naar de tandarts voor behandeling. Ach ende Wee! Kan het nog erger? Nou ja, ik weet dat het goed voor me is. Als het nu maar gewoon goed uitpakt, anders zit ik straks met nog meer problemen.

Vandaag bij de longarts in elk geval goed nieuws gehad: ik mag in maart stoppen met mijn bloedverdunners. Daar ben ik dan wel weer blij mee.

Gisteren was het de 22e, wel zo logisch natuurlijk, want vandaag is het de 23e. En gisteren stond Balkenende IV op het bordes van Huis ten Bosch. Dat was voor mij een heugelijke dag, niet zo zeer vanwege Balkenende IV zelf, maar eerder om de weddenschap er omheen. Henk Jan en ik hebben nog wel eens weddenschappen, zoals: Wie is er eerder dood? De Paus of Arafat?

Deze keer was het een weddenschap over wanneer de nieuwe regering op het bordes zou staan. Aldus Henk Jan zou het geschieden tussen 23 februari en 22 maart. Mijn tegenreactie was: tussen 23 januari en 22 februari (tja, je moet toch iets zeggen?). Aldus is geschied. Ik heb de weddenschap gewonnen. En wel op de laatste dag van mijn gelijk. En dat voelt niet als een kleine overwinning, neen, het voelt als een zeer groot triomf. Dat ik op de dag voorspeld heb wanneer het zou gebeuren. Wel voel ik meelij met HJ, want ja … die zat er 1 dagje naast. Als troost laat ik hem delen in mijn overwinningsbier. Want de inzet van onze weddenschappen is altijd bier.

En u had het wellicht niet verwacht met de nieuwe dienstregeling, maar sinds gisteravond is het een chaos op Neêrlandsch Spoor. Er is een computerstoring in Utrecht, en de meeste intercities die rijden niet. Tsja, en daar kwam ik in de trein pas achter. Dus in Utrecht weer huiswaarts gekeerd. Dan morgen maar betalen en zo richting Groningen gaan. Ik zal wel een keer aan moeten komen daar, daar ik zondagmorgen en zondagmiddag kerkelijke verplichtingen heb. ’s Morgens in de Baptistengemeente. ’s Middags in de GKv. Ik mag dus weer orgelspelen. Heb er erg veel zin in. Nu echter hopen en bidden dat morgen er WEL treinen gaan, anders weet ik niet hoe ik moet gaan reizen …

Dat is nog wel een erg leuke vraag. Een bijzonder en bizar weekend heb ik achter de rug. In het bijzonder de vrijdag was een erg leuke dag.

Voor het eerst in tijden een afspraakje gehad op vrijdag. En ik moet zeggen dat ik toch wel erg genoten heb van de middag en de avond. Van 2 tot 9 bij elkaar geweest. En ik was niet eens zenuwachtig. Normaal gesproken ben ik gewoon vreselijk verlegen, maar bij Marieke niet. Eerst sjouwde ze mee naar de universiteit in Leiden. Tevens de ingang van de hortus botanicus gevonden. Vervolgens door de uitgang naar binnen, het 8e gebod overtredend. Zodat we er vervolgens uit gezet werden.

Leiden doorlopend hebben we over veel onderwerpen gesproken, wat mij toch wel een gevoel gaf, dat we elkaar toch wel aanvoelen. Best leuk eigenlijk. Ik heb niet veel vrienden die me aanvoelen. Verder nog samen wat gedronken en gegeten, in een zeer ontspannen sfeer, maar rond 7 uur was het toch tijd om weer eens huiswaarts te keren. Al hebben we wel 3 treinen laten gaan, alvorens we toch daadwerkelijk een trein richting Utrecht namen.

Al met al is het afspraakje voor herhaling vatbaar.

Op zaterdag en zondag weinig bijzonders gedaan. Gisteren tweemaal ter kerke getogen. ’s Morgens hadden we een gastendienst, en daaraan had ik meegewerkt, dus wilde toch aanwezig zijn voor het uiteindelijke resultaat.

Vanmiddag aan de studie geweest, en de artikelen voor het college van morgen doorgelezen, en nog een paar boodschappen gedaan. Daarbij kreeg ik een tientje wisselgeld, in de vorm van twee zilveren munten. Tsja … het schijnt natuurlijk een gewoon betaalmiddel te zijn, al had ik liever een papieren tientje gehad.

Nou, ik had eigenlijk deze log al voor dinsdagavond gepland staan, maar wegens persoonlijke omstandigheden had ik niet bepaald de behoefte om logs te schrijven. Gisteren eigenlijk ook niet, maar toen kon ik het gewoonweg niet laten.

De presentatie verliep zeer vlotjes. Er waren weinig vragen. Het gedeelte van de paper waar ik zeer ontevreden over was (de conclusie die ik getrokken had), bleek juist een zeer goede conclusie te zijn.

De docent vroeg nog wie de conclusie getrokken had, dus met een beschaamd hoofd heb ik gezegd dat ik het was. En toen antwoordde hij triomfantelijk dat het een prachtige conclusie was. Hij was zeer in z’n nopjes met het feit dat zijn studenten blijkbaar hetzelfde denken als hij, en daarmee anders denken dan z’n medecollega (die we in het paper verwerkten).

Al met al hadden Anne en ik een 8 op onze paper/presentatie. Nou, een beter resultaat dan dit heb ik nog niet gehaald. Behalve nu dan.;)

De dag der gecommercialiseerde liefdesverklaringen is aangebroken. En elk uur loop ik afwachtend ter brievenbusse om te kijken wie er zo gek is geweest mij nu weer een geschenk te zenden.

Ach, en hoe meer ik zie dat er niks is, hoe meer ik blij ben. Maar helaas … de brievenbus bezorgde mij ook weer een mopper en een grom. Er was iemand die het nodig vond mij een zending toe te doen komen. En wel een beertje met een roos. En de tekst: Wil je mijn Valentijn zijn? Mijn reactie is simpel: Nee! De reden vertel ik hier echter niet. Die is mij te persoonlijk.

Nee, Valentijnsdag is niet aan mij besteed. Geef mij maar de originaliteit van elke andere dag in het jaar. In de tijd dat de commercie rond de liefde nog niet van die irritante grote vormen heeft aangenomen. Wat zou onze broeder St. Valentinus hier toch van zeggen, dat er rond zijn sterfdag zo’n liefdesfabriek gemaakt is? Hij zou zich van ellende omdraaien in z’n graf, heen en terug!

Nee, vind ik iemand lief, dan zeg ik het wel op de dag dat IK daar behoefte aan heb, en niet wanneer de Hallmarkfabrieken daar behoefte aan hebben. Schaf deze onzinnige dag toch af! Hoe kan men het toch rijmen met het geweten om winst te maken met andermans gevoelens? Nee, ik doe niet mee!

Nogmaals: NEE! NEIN! NON! NO!