Hoe lieflijk was het afgelopen weekend. M’n ouders waren een weekend weg, en Annelies en ik mochten op het huis (lees: hond) passen. Duco de hond (een beest met ADHD in het kwadraat keer 4) was weer erg druk, dus het halve weekend hebben we daar op mogen mopperen. Verder hebben we leuke eindjes met de hond gelopen. Ook nog spelletjes gedaan en tv gekeken. Weinig bijzonderheden op zich … maar schijn bedriegt!
De zaterdag hebben we in Duitsland vertoefd. ’s Morgens naar de übersupermarkt geweest (Famila in Leer) en daar groots inkopen gedaan. Ik blijf me erover verwonderen hoe groot die supermarkt is. Unglaublich! Ze verkopen daar werkelijk alles.
’s Middags naar de stad zelf geweest. Eerst een meubelwinkel in gelopen; aldaar zagen wij één gansch schoone werktafel (ofwel: bureau … geen onnodig Frans gebruiken) voor mij. Echt in die 19e eeuwse stijl. Lopende door Leer bewonderden wij eerst enkele winkels. Nee, we hebben daar niks meer gekocht (hoewel het volgens mij niet veel scheelde soms). Na verloop van wandeling besloten we toch maar eens een uitstapje buiten de grote winkelstraat te nemen. Wat daar zichtbaar werd voor onze oogen was eene wonderlyke werelt. Mooie kleine straatjes zoals je die in de gemiddelde Nederlandse steden ook tegenkomt. Aardige groetende mannetjes (allen moi-zeggend). Dat verbaasde Annelies toch zeer: “Zeggen ze hier ook al moi?” Tsja … voor hen die het niet weten: Met Gronings kan je internationaal terecht. Eén keer zagen we een bordje, wat over bomen ging, en daar stond een zinnetje in het Ost-Friese dialect. Uitsprekend leek het heel erg op Gronings. Dus Friezen: De Friezen in Duitsland spreken nagenoeg GRONINGS!!! Echter, nog was onze verbazing niet afgelopen. Al lopende kwamen wij bij de grote kerk. Volgens het bordje was het een: Ev. Ref. Kirche. De Ev. Luth. Kirche de RK-Kirche en de Mennonitenkirche waren elders. Eén wonder was geschied. Dit was een Reformatorische (en daarmee dus Calvinistische) kerk. Vergelijk met Nederlands Hervormd. 30 kilometer over de grens kom je ze dus nog tegen. Hoe wonderlyk syn dees dingen!
De klap op de vuurpijl wil ik echter tot het laatst bewaren. Ergens aan de rand van de binnenstad troffen wij een in 1790 gebouwd ‘Gereformeerd Armhuis’ aan. Vervolgens op de grote steen boven de deur een rij Nederlandse namen. En nog wat andere Nederlandse tekst. Ik waande me even terug in Nederland.
Kent u de uitspraak: “Gib mir mein Opa’s Fiets zurück?” Volgens mij zouden we kunnen spreken van: “Gib mir uns Land zurück!” Blijkt dat tot 18-nogwat dat deel dus gewoon nog bij Nederland hoorde, of zeer sterk onder Nederlandse invloedssfeer stond. Uiteraard is het fotografisch bewijs bijgevoegd:
Zomaar een straatje in Leer
Ander straatje (wit huisje is goudsmid)
Toren + gebouw stadhuis
Zomaar een oud kerkje. Thans in gebruik als horeca-gelegenheid.
Wederom een Leers straatje (met op de achtergrond de toren der Roomsche Kerk).
De entree van het Gereformeerd Armhuis. Op de linkerfoto de gevelsteen boven de deur. Wie o wie kan de tekst van de bovenste steen geheel ontcijferen?
Zie alhier een gedeelte van de grote stadskerk. Gebouwd in 1789.
Prachtige tuinen met een hekwerk ervoor kom je ook tegen.
Tussendoor lekker een ijsje gegeten op een terras. Het viel ons wel op dat Duitsers erg vriendelijk zijn. We kwamen in een theewinkeltje, en we kregen meteen een gratis kopje thee aangeboden. Van die roze thee, die men in Duitsland bij het ontbijt drinkt.
Tot slot het monument wat in het midden van de winkelstraat staat. Ter nagedachtenis aan hen die vielen in de Duits-Franse oorlog van 1870/1871. Denk ook wel dat later de slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog zijn toegevoegd, omdat er ook een zwerfkei naast staat ter nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog.
Nog een hoop lol beleefd bij het zoeken naar de uitgang van Leer. Had geen zin in een toeristische route naar Groningen.
Op zondagmorgen in Delfzijl ter kerke getogen. ’s Middags foto’s gekeken. Vervolgens dachten we om 16:00u dat we voor Schildwolde nog mooi op tijd zouden zijn voor de dienst van 16:45u, maar helaas, de dienst was om 4 uur reeds begonnen. Vergissinkje van mijn kant (moet toch eens kunnen). Toen besloten we maar huiswaarts te keren. Bij de Fraeylemaborg aangekomen besloot ik dat (als de grond niet te drassig was) we wel in het park erachter konden lopen. Daar hebben we dan nog een uurtje gelopen. Lekker genoten van het bos, en de rust. Helaas hadden wij geen fototoestel mee. Maar op een dag lopen we er weer, en maken we er prachtige foto’s.
Zo, dat was een uitgebreide log over het afgelopen weekend. Tijd voor mij om me weer bezig te houden met de dagelijkse beslommeringen van inschrijvingen en werkzoeken. Avé, Jacobus!
