26-12-2007: Ach, lieve lezers!

Het ontkerstende feest is wederom bijna ten einde.
Een lang weekeinde ligt achter mij, doch wel een weekend waarin ik wat miste, maar wat ik ook niet miste. Vanwaar Kerst? Dat vraagt toch elke redelijke organist zich af? Het is druk, drukker, drukst.
Zaterdagavond met mijn vader naar een Kerstconcert in de Noorderkerk in Groningen geweest. Laatste keer, want komend jaar zal de kerk gesloten worden, en omgebouwd worden tot appartementen. We hebben zeer genoten van de Gereformeerde Brassband Groningen, Noortje van Middelkoop, Mannenkwartet ‘Equal Voices’ en het orgelspel. Uiteraard was er ook massale samenzang (want ja, dat mag je wel zeggen als er ongeveer 1000 mensen in een kerk opgehoopt zitten). Dus het weekend begon zoals een Kerst volgens goed Reformatorische traditie behoort te beginnen.
Zondag tweemaal ter kerke getogen in Delfzijl in de GKv, alwaar ik mocht orgelspelen in beide diensten. ’s Morgens een preek gehoord, die nog wel een paar weken zal nadreunen in mijn leven, en evenzo ’s middags.
Maandag wat langer op bed gelegen dan normaal, en ’s middags wat nieuwe kleren gekocht, en laten kopen. Want ja, dat sta ik me ook nog wel toe, zo rond Kerst. ’s Avonds was het weer raak: orgelspelen. De GKv had een Kerstzangavondje georganiseerd, dus ook daar was ik als organist van de partij. Na de zangavond besloten m’n ouders op te zoeken in de Baptistengemeente, in een heerlijk traditionele Kerstnachtdienst. Uiteindelijk was het lekker laat toen ik op bed lag.
Kerstmorgen uit bed gekomen om wederom ter kerke te togen, want het orgel riep mij, om bespeeld te worden. Ook deze morgen mocht ik me uitleven op Kerstliederen (net als maandag, en zondag). Na de dienst naar huis gegaan, en ’s middags om half 4 weer richting de Kerk gegaan om het kinderkerstfeest van orgelmuziek te voorzien.
Thuisgekomen om half 6 bleek mijn familie al begonnen te zijn met het eetfestijn wat men tijdens Kerst ook niet kan ontberen. Ik was maar 20 minuten te laat, dus ik kon lekker aanschuiven om alles naar binnen te schuiven.
Vandaag besloten lekker uit te slapen, en dat heb ik dan ook tot half 11 lekker gedaan. Vanmiddag in de trein doorgebracht om naar Veenendaal te gaan. Morgen gewoon weer aan het werk.



21-12-2007: Sommige deuren staan wel heel wijd open …

om open te trappen.
Nu blijkt er iemand te zijn die ‘beweert’ dat ik veel weet. Dus vraagt ze: “Enig idee wat ik nu ga doen?”
Waarop ik reageer met: “Reageren op deze zin?”
Zij: “Shit, zit ik klem.”

Ik hou wel van open deurtjes zo op z’n tijd. :)



17-12-2007: Het akeligste menselijke bouwsel.

De strijkplank. Waarom heeft de mens daar nog geen normaal alternatief voor uitgevonden? Ik heb altijd ruzie met dat ding, daarom heb ik een hekel aan strijken. Dat rare doek op de plank gaat altijd los.
Onhulde aan alle strijkplanken!



17-12-2007: Veni, Veni, Emmanuel

Veni, veni Emmanuel:
captivum solve Israel,
qui gemit in exilio,
privatus Dei Filio.
Gaude! Gaude! Emmanuel,
nascetur pro te, Israel.

Veni, O Jesse Virgula;
ex hostis tuos ungula,
de specu tuos tartari, educ,
et antro barathri.
Gaude! Gaude! Emmanuel,
nascetur pro te, Israel.

Veni, veni, O Oriens;
solare nos adveniens;
noctis depelle nebulas,
dirasque noctis tenebras.
Gaude! Gaude! Emmanuel,
nascetur pro te, Israel.Veni, Clavis Davidica;
regna reclude celica;
fac iter tutum superum,
et claude vias inferum.
Gaude! Gaude! Emmanuel,
nascetur pro te, Israel.

Veni, veni, Adonai,
qui populo in Sinai
legem dedisti vertice
in maiestate gloriae.
Gaude! Gaude! Emmanuel,
nascetur pro te, Israel.



12-12-07: Nooit meer …

Nooit meer deel van mijn bestaan.
Nooit meer zal ik naar je toegaan.
Nooit meer zal dit leven zijn.
Nooit meer met jou erbij, zo fijn.
Nooit meer je mooie blonde haren.
Nooit meer kan ik in je ogen staren.
Nooit meer hoor ik je als je lacht.
Nooit meer erger ik me als ik op je wacht.
Nooit meer zal je zijn een deel van mijn leven.
Nooit meer verkeren wij na die maand of zeven.
Nooit meer lijkt het leven zoals het was.
Nooit meer …
Nooit


Volgende Pagina »