Het was weer feest vandaag. Wederom mocht ik een reis ondernemen naar het UMC in Utrecht. Een kleine operatieve ingreep was de planning. Er zaten nog een paar hechtingen in mijn enkel (onderhuids) en die werden verwijderd. Aanvankelijk dacht men dat het er twee waren, maar het bleken er drie te zijn.
Een eenvoudige ingreep, een klein gaatje maken. Hechting eruit en pleistertje erop. Vooraf plaatselijk verdoven.
Bleek niet zo gemakkelijk te gaan als men aanvankelijk dacht. De gaatjes werden snijwerk, en de pleisters werden hechtingen. Drie hechtingen om drie hechtingen verwijderd te hebben. Ziekenhuislogica.
Poot ingezwachteld, en moet dat er de komende twee dagen om houden, en moet m’n voet omhoog houden. Over twee weken naar de huisarts om de hechtingen te laten verwijderen.
Binnenkort ook eens naar Nijmegen bellen hoe het zit met mijn afspraak in de St. Maartenskliniek. Dus het feestje van mijn enkel is nog niet afgelopen. De pijn begint de laatste tijd toch weer wat toe te nemen, dus volgens mij heeft mijn gips in november niet heel erg veel geholpen.

Kobus hier gaat de Landmacht joinen!
Nee, dat is een kleine leugen. Vandaag echter, kregen we wel leuk nieuws op het werk. Is weer eens wat anders dan het logje van gisteren. Vandaag tijdens de wekelijkse huddle hoorden we dat Defensie speciaal voor ons medewerkers op het project van het Ministerie van Defensie bij PBMS een themadag gaat organiseren.
Een aantal maanden terug was er een plaatsvervangend-generaal bij ons om te zien hoe wij ons werk verrichten. Blijkbaar was hij zo onder de indruk dat hij besloten heeft iets leuks voor ons te doen.
Op 13 maart mogen we daarom met z’n allen naar Schaarsbergen (bij Arnhem) om daar een dagje door te brengen (we krijgen het gewoon doorbetaald, en dat is natuurlijk nog het mooiste)! We moeten onze paspoortnummers inleveren zodat we een pasje ofzo kunnen krijgen om het terrein op te mogen.
De wildste fantasieën doen al de ronde: we moeten oude kleren meenemen voor de stormbaan, zitten in een echte F16 (hoe ze dat bij de Landmacht willen klaarspelen zal een wonder mogen heten), of we mogen met geweertjes spelen.
De stemming zat er meteen goed in bij het horen van dit nieuws. En ik heb er natuurlijk ook zin in! Zie ik ook eens de andere inside-kant van het Nederlandsch Leger!
Wanneer de tijd daar is zal ik natuurlijk verslag uitbrengen.

Ja, dat mag ik wel zeggen, dat ik een overlevingspakket nodig heb. Na vandaag heb ik toch min of meer wel het gevoel dat m’n baan op de tocht staat (hoewel een sjaal in zo’n geval ook geen slecht idee zou zijn). Voor Defensie hebben we tegenwoordig weinig dossiers te verwerken. Dit resulteert in overcapaciteit. Vorige week werden we met z’n allen al 2 dagen verplicht op vakantie gestuurd, maar vandaag kwam een ietwat meer schokkender nieuws: er werden twee medewerkers naar huis gestuurd (voor onbepaalde tijd). Als het aantal dozen weer aantrekt mogen ze terugkomen, maar we weten niet wanneer het is.
Mijn angst is nu dat het aantal dozen nog minder zal worden. Is dat het geval, dan mag ik ook voor m’n baantje gaan vrezen, en ach … waar moet ik dan van rondkomen? Naja, het zal wel loslopen. De komende week moeten we 82 dozen doen, en waarschijnlijk gaat dat overwerken worden, dus klagen zal je mij de komende week niet horen doen. Als het nodig is wil ik zelf ook best wel overwerken volgende week woensdag en donderdag.

Ik kwam laatst een prachtige versie van het Onze Vader tegen op hyves (gezongen). Daarvan wil ik jullie op deze manier toch graag deelgenoot maken. De tekst van deze versie van het Onze Vader is van Huub Oosterhuis. Voor de gezongen versie: zie de kleine mediaplayer op mijn hyves: JACOBUSAIKO

Onze Vader in het verborgene.
Uw naam moet worden gekend en volbracht.
Uw rijk van vrede zal worden bevestigd.
Uw wil geschiede in hemel op aarde.
Geef ons voor vandaag ons brood en morgen
scheld kwijt onze schulden,
zoals wij kwijtschelden een ander zijn schuld;
en beproef ons niet boven onze kracht;
en bevrijd ons uit de macht van onrecht.

Op maandag? Tsja, dat kreeg ik net te horen bij het verlaten van de bakker. Ach … het meisje was blond! Ze kan d’r ook niks aan doen.
Hoewel dat fijne weekend wel geweest is hoor. Weinig bijzonders beleefd eigenlijk. Op zaterdag gewoon naar Groningen gereisd, zonder vertraging. Gewoon op het orgel geoefend ’s avonds. Gewoon ter kerke getogen op zondag, om gewoon orgel te spelen, gewoon in de GKv in Delfzijl.
Eigenlijk was er niks ongewoons aan. Gewoon een FIJN WEEKEND!