Dat sommige plekken op de wereld zo triest zijn dat mensen er suïcide plegen, kan ik me zeer goed voorstellen. Friesland is zo’n plek. Maar blijkbaar is de immer wondere stad Groningen voor zeemeeuwen zo’n plaats.
Hedenmorgen, mijn moeder en ik verplaatsten ons in de auto in de stad en bij het verkeerslicht gekomen zaten daar 2 kokmeeuwen (ook door mij kokse meeuwen genoemd). Zij zaten midden op de weg en maar lopen en maar pikken. Alsof er wat lag.
Op een gegeven moment sprong het verkeerslicht op groen ende ‘t automobiel voor den onze kwam alras in beweging. De meeuwen, zich niet bedenkende, hupten gauw voor ons automobiel om brood te pikken dat daar uitgeworpen lag. Waarlijk, mijn moeder had ze bijna onder de auto.
Suïcide plegen omwille van brood … het is bij de meeuwen af …

‘Zijn de bananen krom?’ Die vraag wil ik even niet behandelen, maar wel de vraag waarom oude vrouwtjes met scootmobielen altijd links of in het midden van het fietspad moeten rijden? En waarom zijn die vrouwtjes altijd doof, zodat ze je niet horen als je belt en dus blijven rijden waar ze rijden?
Het leek wel een scootmobiel-optocht vanmorgen in Veenendaal, er reden er een stuk of 5 voor me.
Of waarom vinden oude mannetjes een bouwput altijd zo interessant? Bij elke bouwput hier in het dorp staan tientallen ouwe mannetjes op de weg tegen hun ouwemannetjesfietsen en scootmobielen geleund te kijken wat er in zo’n gat gebeurt.
Wie snapt dit?

Van sommige instanties snap je werkelijk waar niks. Vanmorgen het UWV gebeld met betrekking tot die loonstrookjes en waarom ik wel die van werkgever 1 in moet leveren, maar niet van werkgever 2 en 3, maar daar had de dame in kwestie geen antwoord op. Eigenlijk kwam er gewoon min of meer bot uit dat ik maar moest doen wat er in die brief stond en dat moest opsturen en verder niet vragen en mekkeren, omdat ze het niet wist.
Waarop ik vervolgens mijn zorgen uitspreek over hoogte van mijn uitkering als ze dat gaan berekenen op grond van die loonstrookjes, maar die zorg werd geheel en al genegeerd. Dat weten ze blijkbaar ook niet.
Misschien moet ik ook maar bij het UWV gaan werken, heb geen diploma’s en kan heel goed doen of ik niks weet, ideale baan toch?

Nee, dit is geen andere manier om geld binnen te halen naast m’n boekwinkeltje.
Gisteren de verhalen over de vraatzuchtige, gruwelijke en barbaarse katten; vandaag het onmenselijke vervolg. Het UWV, wat ik na 1 middag al een papierzuchtige, gruwelijke en barbaarse instantie placht te noemen.
Hoewel het niet bij 1 middagje ervaring blijft, zijn er ook nog tig verhalen van H. en W. (twee niet nader te noemen personen uit mijn vriendenkring).
Ik begin inmiddels te denken dat het UWV expres moeilijk doet, om mij het gevoel te geven dat ik aan het werk ben voor mijn uitkering (wat dan inderdaad met recht een hongerloontje genoemd mag worden).
Vorige week bij het CWI het intake-gesprek gehad voor m’n WW-uitkering en moest alle paperassen meenemen, maar er ontbraken een paar dingetjes, maar dat was niet erg (aldus de persoon waar ik mee sprak). Hij kopieerde alle loonstrookjes van 2007 en de rest van de zooi en ik kon naar huis. Klaar!?
Klaar?
Nee, vandaag een brief van het UWV op de mat, of ik even alle loonstrookjes wilde kopiëren van 2007 van één bepaalde werkgever, want die hebben ze nog nodig! “Maar ze zijn vorige week al gekopieerd?” “Het is niet compleet meneer, en uw arbeidsovereenkomst hebben we ook nodig.”
*zucht* “Er werd mij verteld dat dat niet zo erg was.” “Nou meneer, het maakt wel degelijk uit en we moeten het over 4 dagen hebben.”
Altijd leuk om voor vervelende klusjes ruimschoots de tijd te krijgen. Een middagje ruzieën met het UWV levert me in elk geval een dag minder om te solliciteren op.
Nu rest mij nog één vraag, die ik morgen dan ook maar moet stellen: “Waarom de loonstrookjes van werkgever 1, en waarom niet van werkgever 2 en 3?” Ben bang dat ze anders mijn uitkering op dat loon gaan baseren, en dan ben ik toch flink de Sjaak met mijn uitkering van 100 euro per maand straks en daar zit ik al he-le-maal niet om te springen.
Ik vrees … dat dit nog maar het begin is … van een ellenlange nieuwe categorie: UWV-logica!
*zucht*

Wat hoort mijn oor? Krijsende vogels. Ze komen niet vaak voor, maar als ik zoiets hoor, dan weet ik voldoende. Met het jonge vogeltje op de grond in mijn achterhoofd hoefde ik maar 1 tel na te denken.
De vraatzuchtige, gruwelijke, barbaarse katten zijn weer bezig. Inderdaad, verderop in de tuin waar de merels vliegen, zag ik een dik rood volgevreten beest (soort Garfield) zitten: Boudewijn. Naar mijn mening altijd te dik om te rennen, maar blijkbaar sneller dan het vogeltje. Ik bedenk me niet en pak de grootste en hardste schoen die ik kan vinden en slinger die door de tuin, in de hoop de kat vol te raken.
Een flinke zwaai, en bam… ik hoor een krijs van een kat: IN DE ROOS! Kat rent naar links, vogeltje rent naar rechts. Beestjes gescheiden. Nu ze nog uit elkaar houden! Prompt komt een andere kat op het vogeltje aan, maar dat is zo’n schijterd, dat ik maar hoef te kijken en ze is weer weg.
De katten weggejaagd, en het vogeltje op het dak geplaatst (want daar komen de katten over het algemeen niet).
Inmiddels zijn de merels weer stil.
Wat kan de wereld toch gruwelijk zijn … kan je nagaan hoe wij mensen zijn …