Voor u allen heb ik groot nieuws. Voor allen die mij willen komen opzoeken, heb ik binnenkort ruimte. Waerde lezers en lezeressen, ik heb een eigen flatje.
Dinsdagavond bekeken. Vanmorgen naar de woningstichting geweest, alwaar de flat mij werd aangeboden. Aldaar heb ik ten overstaan des medewerkers gezegd dat ik wilde. Op dat moment alles gecontroleerd of mijn papieren en dergelijke klopten. Meteen erna een afspraak gemaakt met de opzichter om de flat nog eens door te lopen en daarna naar de woningstichting te gaan om het huurcontract te ondertekenen en de sleutel in ontvangst te nemen.
Ergens halverwege september hoop ik dan te gaan verhuizen. Waarlijk, wederom een nieuwe periode gaat aanbreken in mijn leven.
Foto’s van m’n flat zullen te zijner tijd volgen, maar ik kan jullie reeds verklappen dat er 3 slaapkamers zijn.

Zo mogen mijn werkweken inmiddels wel omschreven worden. Ik heb weinig om handen. Het Coca-Cola project dat is niet echt druk. Het is zelfs zo rustig dat ik op m’n gemak de batches met facturen kan doorwerken. Waar ik normaal een half uur over een batch van 25 documenten doe, kan ik er nu alle tijd voor nemen (lees: 2 uur). Tussen de documenten door tijd om een krantje/boek te lezen (en nog betaald krijgen ook). Eigenlijk best een makkelijk leventje zo: lummelen en toch betaald krijgen.
Gisteravond samen met Henk Jan een flatje bekeken (ja, ik mocht weer kijken) en donderdag mag ik op het kantoor van de woningstichting komen. Blijkbaar gaan ze de flat aan mij aanbieden. Zou dan wellicht volgende week al de sleutel kunnen hebben. Morgen ook nog een andere grote dag: dan schijn ik te horen of het Azië-project doorgaat. Het gaat dus een spannend weekje worden op deze manier. Al het goede komt ongeveer tegelijk … en tja … laat ik zaterdag nou ook nog eens een afspraakje hebben met een alleraardigst meisje.
Stiekem was ik gistermiddag dan ook al bij de AH hier in ‘t dorp om te kijken of er in de grote bak ook dozen lagen. Nu bleek dat ook wel het geval te zijn. Er lagen een stuk of 3 dozen in; de één nog blonder dan de ander en het waren dozen van een jaar of 13. Dus toen ik dat zag, toen moest ik even uitgebreid grinniken, waarop de dozen naar mij moesten kijken.

Tenslotte: maandag op de fiets naar Ede geweest om een paar boeken te halen die ik uitgeleend had en in verband met mogelijke verhuizing/vertrek toch gaarne weer terug wilde hebben. Op een boerderij tussen ‘t Veen en Ede hebben ze een stier, die m’n ouders ‘Stier Herman’ hebben genoemd. Toch maar een foto bijgevoegd van het enorme beest:

Gisteren was het dorp van m’n ouders op EénVandaag in verband met de komst van ongeveer 1200 Polen in een dorp van 1800 inwoners. M’n moeder was ook geïnterviewd.

Zie hier de link naar het programma: Woag’nbörg’n in ‘t neis!

Vandaag kreeg ik een nieuwe bezoeker op m’n kamer. Deze keer geen meisje, geen spin, nee het was een echte libelle. Met 4 vleugels. Ik hoorde hem brommen en keek om en zag hem op de deur zitten. Heb meteen een foto gemaakt. Zie hier het resultaat:

Yeah right! Verboden te roken. Geloof je het zelf?
In de raarste provincie, in de meest rare stad van Nederland, daar rijdt een auto. En wel een Renault Twingo. Op het dashboard ligt een bordje met de tekst: ‘Verboden te roken’ en daarnaast een plaatje van een verbodsbord met een sigaret erop. Erg leuk zo’n bordje in de auto, vooral als je in de auto erachter zit en het bordje goed kunt lezen.
Maar nu moet die man die in die auto zit, zich wel aan dat bordje houden. Want hij zat daar uitgebreid te roken in z’n auto. Een heel raar gezicht. Roken in een auto waarin een bordje ligt dat het niet mag.
Rare mensen heb je overal.

Verder een rustige treinreis vanuit Groningen gehad. Door een technisch mankementje een half uurtje vertraging (altijd handig te declareren). Er liep een ree op de plek waar de trein stilstond (tussen Ermelo en Putten). Zo zie je nog eens wat leuks onderweg.

Verder verliep het hele weekend in Groningen as usual: Gewoon op zaterdag naar m’n ouders. Gewoon op zaterdagavond geoefend voor de diensten van zondag. Gewoon zondag 2 diensten op het orgel spelen. Gewoon zondagavond op de bank hangen (en wat leuke smsjes sturen en krijgen). Gewoon zondag op tijd op bed.

Tsja … zoveel gebeurt er niet in een normaal weekend.