Vorige week maandag werd ik na de centrale les van de catechisatie aangesproken door broeder B. uit de GKv in Veenendaal. Hij was in de zomer in Zuid-Afrika geweest en in één van de zusterkerken kreeg hij voor aanvang van de dienst een leenboekje uitgereikt, zodat hij kon meezingen.

Op zich niks bijzonders, want in beamerloze kerken is dit nog heel normaal. Het bijzondere aan dit leenboekje was dat er een papiertje in zat met daarop een liturgie van zondag 23 december 2007, waarin ’s middags dominee K.S. Winter uit Appingedam voorging en waarbij de organist Jack de Groot was.
Hij vroeg zich af of ik misschien in Zuid-Afrika was geweest in december 2007 en in die gemeente had orgelgespeeld, toen er een Nederlandse predikant voorging, of dat dit een bijzondere toevalligheid was.
Ik zei tegen hem dat ik met zekerheid wist dat ik toen in Delfzijl gespeeld had, dus dat ik het niet kon zijn geweest, maar dat het wel bijzonder is dat dominee Winter uit Appingedam voorging, aangezien hij regelmatig in Delfzijl voorgaat als ik daar speel. Ik beloofde na te zoeken hoe het zat.

In de afgelopen week heb ik de diensten van Delfzijl op 23 december 2007 even nageluisterd en nu bleek dat dominee Winter die middag in Delfzijl voorging. In de ochtenddienst werd afgekondigd dat er een gezin uit Zuid-Afrika in de gemeente aanwezig was.

Waarschijnlijk heeft deze familie de liturgie van de koster gevraagd en dit blaadje gekregen en hebben zij die meegenomen naar Kaapstad. Om de één of andere reden is het in een liedboekje terechtgekomen, alwaar het door een gemeentelid uit Veenendaal-Oost (waar ik lid ben) gevonden is, die dit blaadje weer naar Nederland heeft meegenomen en mij hierover vroeg.

Toen ik hem afgelopen vrijdag op een gemeenteavond dit verhaal voorlegde pakte hij het briefje en gaf dit aan mij. Hieronder de scan van het betreffende wereldreizende liturgieblaadje. Ik ben als organist inmiddels internationaal bekend. En ja: het Vrijgemaakte wereldje is weer heel erg klein.
Hoe wonderlijk zijn de wegen van liturgieblaadjes!

De eerste log van 2010 is een feit, en waar begin je een logjaar beter mee, dan door te schrijven over het prachtige winterse weer?
Waarlijk, een echte wonderlijke winterwereld de laatste weken. Erg mooi om te zien al die sneeuw, hoewel het ook voor enige ongemakken kan zorgen. Natuurlijk is het ook erg koud.
Heel Nederland maakt zich druk om een weeralarm, want het waait, en dus stuift alle sneeuw op tot sneeuwduinen van soms wel twee meter hoog (helaas, zo hoog heb ik ze niet gezien).

Het afgelopen weekend ben ik voor de verandering toch maar eens meerdere keren de deur uitgegaan. Het weer trotseren is een van mijn grote hobbies. Gewoon met 80 km/u over een gladde weg. Stuur goed vasthouden en op tijd gas loslaten en lichtjes remmen, dan is er niks aan de hand … en een beetje wind: ach … als het regent waait het ook wel eens erg hard. Dan zie je ook weinig … geen reden voor een weeralarm lijkt me.

Dat men het hele weekend met de handen in het haar zit, vanwege een mogelijk zouttekort … zie ik in Delfzijl dat overal gestrooid is (altijd handig zo’n zoutfabriek in de buurt). Dat de winter flink toegeslagen heeft, dat moet ik ook toegeven, want het Eemskanaal was goed dichtgevroren. Alle sloten, kanalen en diepen waren dicht … behalve dat mooie pekelbassin van AkzoNobel.

Op zaterdag was ik even autoloos, daar mijn Mitsubsidie een grote beurt moest hebben. Gelukkig mankeerde er niet heel veel aan, dus waren de kosten nog te overzien. ’s Avonds mijn auto weer opgehaald. Een kennis heeft de grote beurt uitgevoerd, en ik werd nog uitgenodigd even koffie te blijven drinken om half 8. Uiteindelijk was het half 12 toen ik wegkwam.
Ondertussen wel bezorgde ouders aan de telefoon gehad, die dachten dat ik door het slechte weer tussen Siddeburen en Wagenborgen m’n auto wel eens tegen een boom geparkeerd kon hebben.
Ach … ik loop niet in zeven sloten tegelijk. Ik heb het verkeer in Pakistan ook overleefd, dus het verkeer in Nederland is helemaal een eitje.
Gewoon op zondag twee keer met de auto naar de kerk (wat nou weeralarm?). Ik moest spelen, dus spelen zou ik. ’s Morgens een leesdienst, dat was te verwachten, dus voor niets voorbereid een dag ervoor. Bleek alleen een klein foutje in het liturgiebord geslopen te zijn. Er stond 1 Psalm op het bord (niet zo verwonderlijk in een GKv), maar verder alleen maar Liedboekliederen. Niet met alle liederen uit het Lied(erlijk) boek voor de Kerken ben ik even tevreden, maar nu stonden er nummers op die ik niet eens kende. Dus navraag gedaan … bleek dat de liederen uit het Liedboek allemaal liederen uit het Gereformeerd Kerkboek moesten zijn en dus het predikaat Gz. in plaats van Lb. hadden moeten meekrijgen. Ineens waren alle liederen bekend voor me. Een zucht van verlichting voorafgaand aan een eredienst die ik niet kon oefenen. De middagdienst werd ook weer een leesdienst, want ja … ook deze dominee wilde liever niet de straat op. Gelukkig ook in deze dienst allemaal bekende liederen, waarbij ik me niet teveel zorgen hoefde te maken.